تبلیغات
هفتاد رنگ - مطالب تیر 1394

امروز:

دنيا مزرعه آخرت


در نگره اسلامی به دنیا و نسبت آن به آخرت، فلسفه ای بیان می شود که دنیا را مزرعه و کشتزار آخرت می داند. در این نگرش فلسفی، دنیا دارای ارزشی است که نمی توان آن را نادیده گرفت و این گونه نیست که اصالت آخرت، اصالتی را برای دنیا به جا نگذاشته باشد، به گونه ای که انسان ناچار شود در تقابل تناقضی قرار گیرد و مجبور به انتخاب یکی از دو باشد؛ بلکه به نوعی برای هر دو اصالتی است که باید به جای تقابل تناقضی، دنبال وجه دیگر از وجوهی باشیم که بتوان میان هر دو جمع کرد چنان که نگره قرآنی آن را جمع کرده است.

باید گفت از منظر اسلام، هستی از جمله دنیا، در کمال لایق و بایسته و شایسته خود آفریده شده و هیچ گونه «فطور» و نقصان و خللی در آن نیست.(ملک، آیه 3)

البته انسانی که در «احسن التقویم» آفریده شده و برترین و بهترین ارزش ها و استواری ها در آن نهادینه شده است، وقتی در دنیا قرار می گیرد، برایش «اسفل السافلین» خواهد بود.(تین، آیات 4 و 5)

اما این هرگز به این معنا نیست که دنیا در ذات خویش پست باشد؛ بلکه در نظام احسن در بهترین حالت اقتضایی خودش قرار دارد.

نکته دیگر آن که آن چه در اسلام مذموم است، محبت دنیا و علاقه انسان به آن است، نه بهره گیری انسان از آن؛ زیرا اصولا کالبد انسان بلکه نفس وی در همین دنیا شکل می گیرد و اگر فرآیند شکل گیری کالبد انسانی به شکل صحیح و تمام در دنیا اتفاق نیافتد، و در حرکت جوهری این فرآیند ناتمام ماند، هرگز نفسی پدیدار نمی شود؛ زیرا دمیدن روح و نفخ آن(سجده، آیه 9) زمانی است که این امر اتفاق افتاده باشد، آن گاه است که انشاء جدیدی رخ می دهد و با دمیدن روح الهی در کالبد آماده، نفس انسانی ایجاد می شود.(مومنون، آیه 14؛ حج، آیه 5؛ شمس، آیه 7)

در نگره قرآنی، انسان باید به این اصالت دنیا توجه داشته باشد؛ زیرا که دنیا تنها بستر سازه اخروی انسان است؛ یعنی اگر دنیا نباشد، انسانی برای آخرتی نیست؛ زیرا جعل خلافت برای انسانی است که در قرارگاه زمین رشد می کند و اسمای الهی را در خود ظهور و بروز می دهد.(بقره، آیات 30 و 31) و این گونه است که استاد فرشتگان و مسجود آنان می شود.(بقره، آیات 30 تا 34)

انسان هر آن چه در دنیا می کارد در آخرت درو می کند؛ بنابراین، بی بهره گیری از حسنات و طیبات دنیا هرگز نمی تواند حسنات آخرتی و طیبات اخروی را در اختیار داشته باشد. بنابراین باید از خدا بخواهد حسنات دنیا و آخرت را برایش فراهم کند.(بقره، آیه 200)

به هر حال، امروز روز کار و عمل و کشت و زراعت است، و آخرت روز حساب و برداشت و درو و بهره گیری از کشت دنیا است. از همین روست آخرت را روز «حصاد» و جمع آوری محصول گفته اند و امیرمومنان امام علی(ع) می فرماید: الیوم عمل بلاحساب و غدا حساب بلاعمل.(نهج البلاغه) و پیامبر(ص) می فرماید: می‌فرماید: الدنیا مزرعه الاخره؛ دنیا کشتزار آخرت است. (ارشاد القلوب دیلمی ج 1 ص 89؛ عوالی اللئالی، ابن‌ابی‌جمهور احسائی: ج 1 ص 267 ح 66؛ بحارالانوار، ج 107 ص 109)


دنيا مزرعه آخرت


نوشته شده در : جمعه 26 تیر 1394  توسط : زهره مقدمی.    نظرات() .

نمايش و کارگرداني ضعيف در صحنه شوراي شهر، براي ابقاء شهردار تهرا


در جلسه دیروز اعضای شورای شهر تهران رخ داد:

وقتی اصرار نجفی به استعفا از شهردار بودن را در برابر پافشاری شورای شهر تهران برای رد این درخواست می بینیم به نظر می رسد شاهد یک " جنگ زرگری " با حضور شهردار و اعضای شورای شهر هستیم! که در آن  نه دلایلی قابل قبول و بلکه ادله ای خنده دار و تأمل برانگیز که بهتر است از آن تحت عنوان " ابتذال در سیاست" نامید رد و بدل می شود.

 


شش ماه است که شهر تهران در خواب طولانی به سر می برد! این اصطلاحی است که مهدی چمران رئیس سابق شورای شهر در توصیف پایتخت ایران به کار برده است. چرا که با شروع به کار محمدعلی نجفی به عنوان شهردار تهران روند خدمات عمرانی و پروژه ای در حال اجرا کند و مابقی نیز افتتاح یا کلید زده نشده است.

 

در طول مدت ریاست نجفی بر شهرداری تهران، برف! چالش تهران می شود، تعدادی از ایستگاه های مترو فعال، بسته و برخی نیز روند ساخت آن متوقف می شود. نجفی در این مدت به خوبی نشان می دهد که به راحتی در اداره شهر غافلگیر می شود.

 

 روزی برف او را در کلانشهر تهران با وجود بیشترین امکانات و تجهیزات به روز، ستادهای برف بروبی مناسب تر از سال های گذشته،  نیروی انسانی و خدمات شهری زبده غافل گیر می کند و گاهی بیماری جدید که بسیاری از رجل سیاسی آن را دارند! و دیروز شورای شهر با ابقاء عجیب و غریبش بر ریاست شهرداری! او را باید مرد مثلاً الکی غافلگیر شدن نامید.

 

دیروز اعضای شورای شهر تهران، با رد استعفای نجفی از شهرداری او را که خود مدعی بیماری است که دکترها چند ماهی برای بهبودش طول درمان مشخص کردند، مجبور به ادامه کار کردند. نجفی که ادامه کار خود را با بدنی بیمار خیانت برشمرده بود و در توصیفی از آینده شهر تهران با وجود تصدی خودش بر شهرداری گفت بود: « قطعاً با ادامه حضور بنده با توجه به شرایط بیماری‌ام عملکرد ضعیفی در شهرداری خواهیم دید ..» فکرش را نمی کرد که برای  برخی از افراد مفهوم کلمه خیانت حل شده و عملکرد ضعیف نیز قابل دفاع است، چه بسا که حضرت خودش با وجود تمام کاستی ها و بی کفایتی ها در مدیریت شهر تهران در شش ماه گذشته مدعی است: «  کارنامه 7 ماه و نیم شهرداری و شورای شهر کاملا قابل دفاع است و اقدامات انجام شده و محتوای فعالیت ها با قبل قابل مقایسه نیست.»

 

وقتی اصرار نجفی به استعفا از شهردار بودن را در برابر پافشاری شورای شهر تهران برای رد این درخواست می بینیم به نظر می رسد شاهد یک " جنگ زرگری " با حضور شهردار و اعضای شورای شهر هستیم! که در آن  نه دلایلی قابل قبول و بلکه ادله ای خنده دار و تأمل برانگیز که بهتر است از آن تحت عنوان " ابتذال در سیاست" نامید رد و بدل می شود.

در این عرصه ابراز نظرهای بانوان عضو شورای شهر را باید نمونه های بی نظیر از سخره گیری مدیریت کلانشهری مثل تهران دید. مثلا آنجا که زهرا صدراعظم نوری رئیس کمیسیون سلامت،محیط زیست و خدمات شهری شورای شهر تهران بیماری نجفی را بیماری بسیاری از رجل سیاسی می خواند  - احتمالا نظر وی عدم کارایی است که در بسیاری از دوستان ایشان دیده می شود- یا بهاره آروین عضو هئیت رئیسه شورای شهر تهران نیز چشم های سیاست زده اش را بر تمام نقصان هایی که بر شهر طی شش – هفت ماه گذشته تحمیل شده بسته و در حالی که قبول زحمت کرده و اجازه همراهی با اقای نجفی در مراحل درمان را گرفته، استعفای نجفی را پاشیده شدن « گرد ناامیدی بر شهر » می داند و ناهید خداکرمی دیگر عضو شورای تهران نیز ضربه نهایی را زده و آب پاکی را بر دستان نجفی ریخته و کورسوی امید را در دل اصلاح طلبان با یادآوری این نکته روشن می کند که ای بابا دوستان « بعضی‌ها قهر هم کردند و لطمه‌ای به کشور نخورد!»

الویری چند کلام حرف حساب زده و گفته : «برای من به عنوان عضو شورای شهر محرز نیست که علت استعفای نجفی فقط بیماری است گفت: باید با مردم صریح صحبت کنیم تا دقیقا بدانند علت استعفا چیست؟ نه اینکه نهایتا بگویند شورا به فشارها تمکین کرده و من با استعفا مخالف هستم.»!!

 و در نهایت رسولی دیگر عضو شورای شهر تهران در یکی دو جمله کل حرف های بر دل نشسته اعضا را بر زبان می آورد که مصلحت ماندن نجفی را با یادآوری یک قول ! بر روی دایره ریخت: «نگذارید بگویند اصلاح‌طلبان محکوم به تجربه شورای اول هستند با قدرت به استعفا رأی منفی بدهیم. ما به مردم قول داده‌ایم غیر از مرگ از شورا خارج نشویم و شهردار هم به ما قول داد که بماند.»

و معلوم نیست که صادق خان زیباکلام را چه کسی صدا زد که بدون هماهنگی بگوید: « علت اصلی استعفای آقای نجفی بدهی‌های شهرداری تهران در دوره شهردار پیشین، آقای محمدباقر قالیباف، است!!» احتمالا صادق زیباکلام با خود فکر نکرده است که اگر یحتمل شورای شهر یک دفعه با استعفای شهردار موافقت کنند، شهردار بعدی که قطعا از دوستان اصلاحات است اشکالات و دلیل شکست ها و کسری هایش را چگونه توجیح کند! و به گردن چه کسی بیندازد.. قبلی؟!

 

جای اطاله کلام نیست! همین که رئیس شورای شهر تهران با وجود آگاهی کامل از بیماری نجفی و اینکه او باید چندین ماه فارغ از استرس به درمان بپردازد باز هم رأی به ماندن وی می دهد، وقتی نجفی هم از عملکرد خود به عنوان سوپرمن شهردار یاد می کند و بر « گزینش افراد کاربلد در معاونت‌های تخصصی کردم و افرادی که انتخاب شدند افرادی هستند که سابقه خوبی را در حوزه‌های مختلف دارند.» صحه می گذارد اما از طرفی نشان می دهد جرأت نمی کند چند ماهی آنها را در  مدیریت حوزه های خود تنها بگذارد! اینکه اعضای شورای شهر برای ماندن شهردار دست به طنز گویی می زنند و در نهایت برای کم نیاوردن و محکوم نشدن جلوی برخی، استعفای شهردار را رد می کنند .. فقط می توان نتیجه گرفت که این یک جنگ زرگی برای انحراف افکار عمومی از  عملکرد ناموفق و ضعیف شهرداری و خریدن وجهه است که شاید خودی را گول بزند اما مردم را نه! هر چند نجفی همچنان در شهرداری به کارش ادامه می دهد و هر کجا کم آورد بیماری را بهانه ! و شورای شهر هم از او بخاطر این جانفشانی تقدیر می کنند.

 

و اما شاید مهم ترین بخش اتفاقی که دیروز افتاد نشان دادن قدرت درون گروهی برخی از اصلاح طلبان به برخی دیگر از جناح خودی بود که اصرار و فشار بر رفتن نجفی داشتند! چیزی که در ظاهر می خواستند به عوامل بیرون جناحی مربوط کنند!


نمايش و کارگرداني ضعيف در صحنه شوراي شهر، براي ابقاء شهردار تهرا


نوشته شده در : دوشنبه 8 تیر 1394  توسط : زهره مقدمی.    نظرات() .