تبلیغات
هفتاد رنگ - مطالب بهمن 1393

امروز:

يک قطره عشق


بربام جهان عشق که بارید

یک قطره درون غزلم ریخت

رست از من و این جام تهی؛ دل

برشاخه محراب تو آویخت

 

من آه شدم در گذرخاک

دل رفت به افلاک

بین من ودل خاطره ای بود

زیبا وطربناک

 

آن خاک طربخیز شبی سرد

یک قطره غزل بر تنش افتاد

آدم شد وحوا شد ویوسف

پیراهن خود را به زمین داد

 

روزی خبری شاید از آنسو

با خود ببرد کبوتر عشق

آن لحظه رقصان غزل را.....


يک قطره عشق


نوشته شده در : پنجشنبه 16 بهمن 1393  توسط : زهره مقدمی.    نظرات() .

حقيقت امام مبين



از نظر آموزه‌هاي قرآني همه چيز به شکل دقيق و کامل همانند آمارگيري در کتابي احصاء شده است. خدا مي فرمايد: وَكُلَّ شَيْءٍ أَحْصَيْنَاهُ كِتَابًا؛ و ما همه چيز را به شکل کتاب احصاء برشمرده و ثبت كرده ايم .(نباء، آيه 29)
واژه احصاء از حصي به معناي سنگريزه است. در قديم براي شمارش دقيق و آمار کامل، از سنگريزه استفاده مي شد. از همين رو شمارش دقيق و کامل را احصاء مي گويند. از اين آيه به دست مي‌آيد که هر چه در هستي است به شکل دقيق و کامل شمارش شده در کتابي ثبت و ضبط شده است. مفسران بر اساس روايات تفسيري و تبييني آن را لوح محفوظ دانسته اند.
از جايي که آيات قرآن متناظر و مثاني است و هم چون طاقديس به يک ديگر تکيه کرده است، خدا در جايي ديگر در تبيين کتاب مي فرمايد : إِنَّا نَحْنُ نُحْيِي الْمَوْتَي? وَنَكْتُبُ مَا قَدَّمُوا وَآثَارَهُمْ وَكُلَّ شَيْءٍ أَحْصَيْنَاهُ فِي إِمَامٍ مُّبِينٍ؛ بي ترديد ما مردگان را زنده مى كنيم و آنچه را پيش فرستاده اند و خوبي ها و بدي هاي که به شکل سنت و باقيات صالح يا طالح بر جا مانده از ايشان را ثبت مى كنيم و همه چيز را در امام مبين روشن احصاء کرده و برشمرده ايم .(يس، آيه 12)
در اين آيه به جاي کتاب اصطلاح امام مبين آمده است. واژه امام از ا م م به معناي اصل و ريشه هر چيزي است. از اين رو به مادر ام گفته مي شود. هم چنين به آبادي مرکزي ام القري گفته شده که اصل آبادي هاي پيراموني است. پيشوا را نيز امام مي گويند به دليل اينکه همانند مادر اصلي است که امت همانند فرزند به آن مراجعه مي کند. از سويي مادر هماره در پيش و فرزند در پس مادر مي رود و او را پيشوا قرار مي دهد تا از امنيت و آرامش و آسايش و رفاه فراهم آمده از مادر بهره برد. امام در ميان امت نيز از چنين حکم و جايگاهي برخوردار است. مقطعي از زمان مهم و اساسي را نيز به همين سبب امة مي گويند که پيش تر آمده و رفته است.
واژه مبين نيز از بان معتل العين يايي به معناي جدا کردن است. از آن جايي که سخن واضح و فصيح و بليغ و رسا و شيوا مطلب را به تمام و کمال مي رساند و داراي معنا و مفهوم است، بيان مي گويند. در حقيقت روشني و وضوح کلام به سبب همان بينونت و جدا سازي آن است. پس وضوح و روشني لازم جدا سازي است.
پس امام مبين کسي يا چيزي است که اصل جدا ساز و روشن و روشنگر است به طوري که همه به آن بر مي گردد و روشن و جدا ساز است.
از آن جايي که همه هستي داراي اصلي است که از آن جا و به آن جا بازگشت است. هم چنين از آن جايي که انسان عصاره هستي و امام عصاره عصاره هستي است که خدا در سوره به او سوگند خورده است، بايد گفت لوح محفوظ و کتاب مبين در عالم انساني همان امام معصوم عليهم السلام است که نخستين آن رسول الله صلي الله عليه و آله و سلم و آخر آن امام العصر عجل الله تعالي فرجه الشريف است.
از امام باقر(عليه السلام) از پدرش از جدش(عليهم السلام) نقل شده است که فرمود: هنگامي که اين آيه: «وَ کُلَّ شَيْء اَحْصَيْناهُ فِي اِمام مُبِين»، نازل شد «ابوبکر» و «عمر» برخاستند و عرض کردند: اي پيامبر! آيا منظور از آن «تورات» است؟ فرمود: نه. عرض کردند: «انجيل» است؟ فرمود: نه. عرض کردند: منظور «قرآن» است؟ فرمود: نه. 
در اين حال امير مومنان علي(عليه السلام) به سوي پيامبر(صلي الله عليه وآله) آمد، هنگامي که چشم رسول خدا(صلي الله عليه وآله) بر او افتاد، فرمود: «هُوَ هذا! اِنَّهُ الاِمامُ الَّذِي اَحْصَي اللّهُ تَبارَکَ وَ تَعالي فَيْهِ عِلْمَ کُلِّ شَيء»؛ امام مبين اين مرد است! او است امامي که خداوند متعال علم همه چيز را در او احصا فرموده است !. (معاني الاخبار صدوق، ص 95)
در تفسير«علي بن ابراهيم» از «ابن عباس» از خود اميرمومنان(ع) نيز نقل شده است که، فرمود: «اَنَا وَ اللّهِ الاِمامُ الْمُبِيْنُ، اُبَيِّنُ الْحَقَّ مِنَ الْباطِلِ وَرِثْتُهُ منْ رَسُولِ اللّه»؛ به خداسوگند! منم امام مبين، که حق را از باطل آشکار مي سازم، اين علم را از رسول خدا به ارث برده و آموخته ام. (نور الثقلين، 4، ص 397)
پس هر چيزي در هستي در کتاب مبين و لوح محفوظ ثبت است که از جمله مهم‌ترين آنها همان اعمال خوب و بد انسان است. چنان که خدا در آيات ديگر در تببين اين حقيقت و شهادت امام معصوم در قيامت مي فرمايد : وَقُلِ اعْمَلُوا فَسَيَرَي اللَّهُ عَمَلَكُمْ وَرَسُولُهُ وَالْمُؤْمِنُونَ وَسَتُرَدُّونَ إِلَي? عَالِمِ الْغَيْبِ وَالشَّهَادَةِ فَيُنَبِّئُكُم بِمَا كُنتُمْ تَعْمَلُونَ؛ و بگو : عمل كنيد يقيناً خدا و پيامبرش و مؤمنان يعني همان معصومان اعمال شما را مى بينند ، و به تحقيق به سوي داناي نهان و آشكار بازگردانده مى شويد ، پس شما را به آنچه همواره انجام مى داديد ، آگاه مى كند .(توبه،105)

حقيقت امام مبين


نوشته شده در : سه شنبه 7 بهمن 1393  توسط : زهره مقدمی.    نظرات() .